Kto widział bobra?

Większość z nas słyszała o bobrach, ale mało kto je widział w ich naturalnym środowisku. Mimo że to jeden z największych gryzoni Europy to znamy go tylko z obrazków pokazujących jak wielkie tamy i zniszczenia w drzewostanie potrafi dokonać bobrowa rodzina.  Może warto przyjrzeć się bliżej temu niezwykłemu zwierzęciu, które jest pod ścisłą ochroną? Zwłaszcza, że na wyciągnięcie ręki mamy Rezerwat Przyrody Ostoja Bobrów na rzece Pasłęce, którą zapewne mijaliście jadąc do nas. Rzeka Pasłęka, stanowi zachodnią granicę Warmii i Mazur, a jej źródła znajdują się w niedalekich Gryźlinach. Malowniczo wije się przez Warmię, aż do Braniewa i cała jej długość objęta jest ochroną. To co? Zaprzyjaźniamy się z naszym bobrem?

zdjęcie: Janusz Gerszberg, JGUI

Kilka ciekawostek związanych z bobrami:

• Bóbr był popularny od wieków. W cenie było ich futro, tłuste mięso oraz tłuszcz wykorzystywany do…. oświetlania i ogrzewania wnętrz(!). Ogon mógł służyć za lampę samą w sobie i palił się bardzo długo
• W średniowieczu, ze względu na obecność łusek na ogonie, Kościół pozwalał na jedzenie bobrzego mięsa w dni postne, bóbr po prostu udawał rybę (rysunek ryby)
• Z powodu intensywnych polowań, w XIX wieku bóbr znalazł się na skraju wyginięcia. Gdy został objęty ochroną żyło tylko około 1200 osobników!
• Bóbr jest monogamistą i tworzy wieloletni związek z jednym partnerem
• Żółty lub nawet czerwonawy kolor zębów świadczy o dobrym zdrowiu tych gryzoni (duża ilość żelaza w szkliwie).
• Bóbr jest wyśmienitym nurkiem -potrafi wstrzymać oddech nawet na kwadrans (!)
• Bobra poczujesz z daleka! Te gryzonie mocno zaznaczają swoje terytorium- znakują je specjalną substancją o silnym zapachu, która jest produkowana w dużym worku znajdującym się pod ogonem zwierząt obu płci.
• Bobry najbardziej aktywne są w nocy. W ciągu dnia najczęściej śpią, chociaż bywają aktywne rano i w ostatnich słonecznych godzinach w ciągu dnia (zwłaszcza latem ze względu na bardzo krótką noc).
• Bóbr jest  wegetarianinem. W ciepłych miesiącach żywi się pędami drzew czy liśćmi.  Zimą zajada korzonki, bulwy, korę i gałęzie. To wszystko magazynuje na zimowe miesiące w rodzinnej spiżarce. Jeśli terytorium bobra jest niedaleko siedzib ludzkich to może wybierać się na żer na pole w poszukiwaniu bulwiastych warzyw czy kapusty.